| |
เพียงก้าวพลั้ง
|
|
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้ |

เพียงก้าวพลั้ง
บางครั้งหัวใจของเราก็พุ่งไปเร็วกว่าความคิด
โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นสิ่งที่ปรารถนาอยู่ตรงหน้า
แค่วินาทีเดียวก็ยังกลัวที่จะสูญเสียมันไป
ฉันรู้สึกคล้ายกับเวลาที่เดินหรือวิ่งขึ้นบันได
ฉันชอบก้าวทีละสองขั้น
ถึงพื้นได้เร็วกว่า แต่ก็ใช่ว่าฉันจะไม่เคยสะดุดล้ม
แต่ . . .ฉันได้ทำเช่นนั้นกับความรัก
ประหม่ากับการใช้หัวใจอย่างลุ่มหลง
และไม่เกรงกลัวต่อความผิดหวังที่จะเกิดขึ้น
สุดท้ายสิ่งที่ได้รับก็สมควรแก่ความประหม่าที่ได้ใช้ไป
น้ำตา และความเสียใจ ผลรับที่เลวร้ายเกินจะทน
เหมือนฉันฆ่าตัวเองทางอ้อม
เหมือนวิ่งสะดุดล้มเข้าใส่ปลายมีดที่เธอถือไว้
มันทิ่มลงลึกกลางใจ
เหมือนตาย แต่ไม่ตาย . . . เท่านั้นเอง
|
|
| |
เพียงก้าวพลั้ง
|
|
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้ |

เพียงก้าวพลั้ง
บางครั้งหัวใจของเราก็พุ่งไปเร็วกว่าความคิด
โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นสิ่งที่ปรารถนาอยู่ตรงหน้า
แค่วินาทีเดียวก็ยังกลัวที่จะสูญเสียมันไป
ฉันรู้สึกคล้ายกับเวลาที่เดินหรือวิ่งขึ้นบันได
ฉันชอบก้าวทีละสองขั้น
ถึงพื้นได้เร็วกว่า แต่ก็ใช่ว่าฉันจะไม่เคยสะดุดล้ม
แต่ . . .ฉันได้ทำเช่นนั้นกับความรัก
ประหม่ากับการใช้หัวใจอย่างลุ่มหลง
และไม่เกรงกลัวต่อความผิดหวังที่จะเกิดขึ้น
สุดท้ายสิ่งที่ได้รับก็สมควรแก่ความประหม่าที่ได้ใช้ไป
น้ำตา และความเสียใจ ผลรับที่เลวร้ายเกินจะทน
เหมือนฉันฆ่าตัวเองทางอ้อม
เหมือนวิ่งสะดุดล้มเข้าใส่ปลายมีดที่เธอถือไว้
มันทิ่มลงลึกกลางใจ
เหมือนตาย แต่ไม่ตาย . . . เท่านั้นเอง
|
|
ความเหงา...เดินดุ่มมายาวไกล ...
ความเศร้า...เดินตามติดมาชิดใกล้
เหงา ...เศร้า...มุ่งไปพร้อมแวะทักทายผู้คน
ความเหงา...ปีนป่ายขึ้นท้องฟ้า
ความเศร้า...แหวกว่ายในสายธารา
ฟ้าหลั่งน้ำตารินลงมาปลอบโยนสายน้ำ
ความเหงา...ไปเยือนจันทร์เสี้ยว
ความเศร้า...เดินเลียบชายหาด
จันทร์ทอแสงทาบบนหาดทราย
ความเหงา...ล่องไปในทะเลกว้าง
ความเศร้า...วิ่งล้อสายลมที่เบาบาง
เวิ้งทะเลเงียบนิ่ง...ระลอกคลื่นอ้อยอิ่งเพราะไร้แรงลม
ความเหงา...โดดไปมาบนก้อนเมฆ
ความเศร้า...นั่งเล่นบนทุ่งกว้าง
เมฆครึ้มเหนือทุ่งว้างเกิดสร้างเป็นภาพจิตรกรรม
ความเหงา...ดีดบรรเลงเพลงพิณ
ความเศร้า...ร้องเพลงขับขาน
ยินท่วงทำนองร้าวรานของบทเพลง
ความเหงา...ขอแวะค้างที่บ้านตัวอักษร
ความเศร้า...เอนกายบนระเบียงความรู้สึก
บทกวีเหงาเศร้าลึกระบัดระบาย
ความเหงา...ลงมือปลูกแปลงดอกไม้
ความเศร้า...ผูกมัดเปลแกว่งไกว
คุณค่าสรรพสิ่งใดใด...อยู่ที่เลือกใช้...เลือกเป็น ...